Of je mij nu boekt voor een zakelijk portret, beelden voor je bedrijf, een familie of iets heel persoonlijks: je krijgt dezelfde fotograaf.
Ik wil weten wie er voor mijn camera staat. Wat je belangrijk vindt. Waar je de foto's voor nodig hebt en vooral ook waar jij blij van wordt.
Daarom begint een fotoshoot bij mij eigenlijk altijd al vóórdat ik mijn camera pak. Soms krijg ik een paar woorden toegestuurd. Soms wat voorbeelden. En soms verschijnt er een compleet moodboard in mijn mailbox met beelden, houdingen en ideeën.

Heerlijk. Stuur maar door.

Niet omdat we die beelden vervolgens gaan namaken. Alles wat daarop staat, is tenslotte al een keer gemaakt. Maar ik kan er ontzettend veel uit halen. Ik zie welk licht je mooi vindt, welke sfeer je aanspreekt, of je houdt van beweging of juist van rust. Misschien zie ik zelfs iets waarvan jij niet eens wist dat dát was waarom je het beeld had uitgekozen.

Een moodboard is voor mij geen boodschappenlijstje. Het is een kijkje in jouw hoofd.

En daarna mag het eigenlijk weer een beetje los. Want wanneer we tijdens een shoot alleen maar bezig zijn met het afvinken van beelden die vooraf bedacht zijn, gebeurt er iets geks. We stoppen met kijken naar wat er op dat moment ontstaat. En juist dát vind ik interessant. Ik geef natuurlijk richting. Ik kijk naar het licht, de omgeving, je houding en naar wat een beeld nodig heeft. Soms verplaats ik je een halve meter. Soms vraag ik je iets nog een keer te doen. Maar ik wil ook ruimte houden voor datgene wat we niet hadden bedacht. Een blik tussendoor. Een beweging. Iemand die even vergeet dat ik er sta. Licht dat ineens precies goed valt.

Vaak zit mijn favoriete foto niet op het moodboard.

Bij zakelijke fotografie werkt dat eigenlijk niet anders, al is de voorbereiding daar vaak wat concreter. Dan wil ik graag weten welke beelden je nodig hebt. Waar ga je ze gebruiken? Voor je website, social media, een campagne, publicatie? Wie wil je bereiken en wat moeten de beelden over jou of je bedrijf vertellen? Dat geeft mij focus. Want zomaar een heleboel mooie foto's maken waar je vervolgens niets mee kunt, daar heeft niemand iets aan. Maar ook met een duidelijke briefing blijf ik kijken naar wat er daarnaast gebeurt. Naar de mensen achter het bedrijf. Naar contact, kleine momenten, details en soms juist dat ene beeld waar niemand vooraf om had gevraagd, maar dat achteraf precies blijkt te kloppen.

Voorbereiden geeft richting. Niet de uitkomst.

Dat geldt eigenlijk voor alles wat ik fotografeer. Of je nu alleen voor mijn camera staat, samen met je gezin, met collega's of als ondernemer die zichtbaar moet worden: je hoeft bij mij niet ineens iemand anders te zijn omdat er een camera op je gericht staat. Sterker nog, liever niet. Ik hou niet zo van eindeloos poseren of van die glimlach die verschijnt zodra iemand zegt: foto.

Natuurlijk help ik je. Zeker als je denkt dat je niet fotogeniek bent, niet weet wat je met je handen moet doen of je in het begin gewoon een beetje ongemakkelijk voelt. Dat mag allemaal. We beginnen ergens. En meestal gebeurt daarna vanzelf wat ik hoop dat er gebeurt: je vergeet steeds een beetje meer dat we foto's aan het maken zijn. Mijn vrije werk en mijn fotografie in opdracht hebben ieder hun eigen plek. Het ene begint bij iets wat ík wil onderzoeken, het andere bij een vraag van jou. Maar degene achter de camera verandert niet. Ik blijf zoeken naar aandacht, vertrouwen, verbinding en naar iets wat echt voelt.

Je hoeft voor mijn camera niet eerst te bedenken hoe je over wilt komen.

Vertel me wat je nodig hebt. Laat me zien waar je van houdt. En daarna gaan we samen kijken wat er ontstaat.